Archief van
Categorie: Blog

Een week stilte

Een week stilte

Een week stilte – een echte retraite

Kortgeleden was ik zeven volle dagen op stilteretraite in een klooster in Steyl, een kloosterdorp in Limburg. Het thema van deze week was ‘Geraakt in stilte’. Even een terugblik en een blik op het hier en nu. Nu na bijna drie weken kijk ik met meer verwondering naar de bomen, hun kleuren en vorm van de bladeren. Een appel heeft sindsdien meer smaak. Ik at in het klooster vaak een appel bij het ontbijt en deed dat met volle aandacht. Hij smaakte voor mij zoeter en sappiger dan ooit! Juist door het stil te laten worden werd ik dus geraakt. Ook de twaalf andere deelnemers aan deze retraite proefden op hun eigen manier de stilte. We hadden hier dagelijks – naast de maaltijden – enkele gezamenlijke meditatieve bijeenkomsten en verder een persoonlijk begeleidingsgesprek. Verder was de tijd aan jezelf!

Plekken van stilte ook in jezelf

We zochten allemaal onze eigen plekken van stilte op om door de dag heen te mediteren. Ik vond prachtige plekken: zowel binnen als buiten: in verschillende kapellen, waaronder de kapellen van het Missiehuis onder de prachtige glas-in-loodramen en in het zacht invallende licht in de Bovenkerk. En in de optrekkende mist of heerlijk in de zon op een bankje in de kloostertuin, in het gras bij een vijver met een beeld van de Goede Herder en lopend langs prachtige spinnenwebben met parelende nevels erin. In deze retraite lukte het om op deze fysieke plekken de stilte te vinden, maar ook een plek in mezelf te vinden om stil te zijn. Ik kreeg ruimte om het stil te laten worden in mezelf. De natuur kwam in haar puurheid veel meer bij mij binnen. Geraakt werd ik door de rust die spinnen hadden, hangend in hun web, nadat ze daar druk aan gewerkt hadden. Ik genoot van prachtige taxustwijgen, bomen en bloemen in de kloostertuinen en in de botanische tuin!(Tekst gaat onder de foto verder).

Vragen

In die stilte kwamen er vragen in mij naar boven, waaronder deze: Waarom doe ik de dingen, zoals ik ze doe? Het werd een verkenning van mijzelf van datgene waar ik heel blij mee ben, maar ook van dat waar ik verdriet voel. Het bracht mij mooie inzichten: liefdevol kijken naar wie ik zelf ben, het mooie in mezelf kunnen ervaren. En iets onverwachts: ook de tranen – die bij mijn diepten horen – kon ik verwelkomen als goed.
Plotseling stond ik voor vragen richting mijn eigen geloof, mijn geloof in een God als een bron van Liefde. ‘Stel dat het allemaal niet waar is?! Waar ben ik dan als gelovige mens mee bezig?’ Ik merk dat daar geen stellig antwoord op is. Toch, als ik naar mijn leven kijk, voel ik me hoe dan ook verbonden met een kracht van Liefde. Een bron die in mij stroomt – een sterke overtuiging: ‘Het kan anders!’ Een verbondenheid met het streven naar Leven met een hoofdletter. Daar aanwezig willen zijn waar mensen van zichzelf verwijderd zijn, niet van zichzelf kunnen houden, waar ze gekwetst zijn en lijden aan een diepe eenzaamheid. Liefdevol aanwezig willen zijn waar het leven niet perfect is, maar meer glans kan krijgen. En zelf kreeg ik in de stilte van deze week ook meer glans.

Weer aan het werk

Na deze retraite gingen we weer gewoon ons dagelijks leven in. Mensen om mij heen voelden voor mij ineens als snel en druk. Ze gaven de indruk geen tijd te hebben om even uit te blazen. Ik neem mij voor om meer dan ik al deed de stilte dagelijks een plekje in mijn dag te geven. Het is voor mij de basis voor zin in mijn dagelijks leven. Zin in alle betekenissen!

Zien

Zien

Waar gaat het om?

Laatst leidde ik een viering die als thema ‘zien’ had. Zien is een aandachtspunt dat vaker in de Bijbel aan de orde komt. In de zin van: wie ziet er wat er van waarde is. Waar let je op, als je iemand selecteert voor een functie? (bijv. 1 Samuël 16: 1-13) Is het zijn of haar uiterlijk en status? Of let je ook op wat voor persoon er voor je zit? Wat drijft hem/haar: gaat het om goed en eerlijk met de medemens om te gaan en die tot z’n recht te laten komen? Gaat het om zorgvuldig met de natuur en haar mogelijkheden om te gaan?

Innerlijke wijsheid

In de verhalen over Jezus wordt verteld dat er blinden mensen genezen werden. En dan gaat het er vooral om dat zij die aan de rand van de samenleving zaten – letterlijk als bedelaars langs de weg – weer een positie binnen hun maatschappij kregen en weer meetelden. Zij kregen door genezing letterlijk hun gezichtsvermogen. Maar zij waren mensen met een eigen visie. Ze konden innerlijk al wél zien: zij hadden door waar het in het leven op aan komt. Door die innerlijke wijsheid zochten ze het contact met Jezus of volgenden zijn aanwijzingen op. Ze waren mensen met verwachtingen en werden nu aangeraakt op hun kwetsbaarste plek. Jezus distantieerde zich niet van de uitvallers uit de samenleving. Er kwam contact. En die verbinding werkte helend. (bijv. Johannes 9)

Blind

Zien is een van onze belangrijke waarnemingen. Als je niet kunt zien en dus blind bent, heb je een visuele handicap. Dan ben je afhankelijk van andere manieren van waarnemen: horen, voelen, braille lezen en anderen die voor je kijken. Velen van ons hebben gelukkig een goed zichtvermogen. Het is niet eenvoudig als je niet kunt zien.

Zicht kwijt?

Je zicht kun je – ook als je ogen wel werken – zomaar kwijt zijn. Je leven kan donker voelen. Als je relatie is stukgelopen of een geliefde is overleden. Als je op straat wordt gezet, omdat je werkgever je niet meer nodig heeft. Of als je uitgeblust raakt van wat je allemaal moet en je niet toekomt aan wat je graag wilt. Een burn-out ligt op de loer.

Kiezen

Misschien lukt het je niet om liefdevol voor jezelf te zijn en ben je hard voor jezelf en anderen. Of voel je je een risico-mijder en durf je harde patronen van de samenleving niet te doorbreken. Want spreek maar eens over hoe je het leven ziet als jij je geïnspireerd voelt door Jezus, Gandhi, Buddha, humanisme of een andere liefdevolle levensovertuiging?! Kies maar eens openlijk voor rechtvaardigheid en vergeving; voor liefdevolle aandacht voor iemand die het eigenlijk niet verdient. Het vraagt veel moed en durf. Negatieve patronen durven doorbreken: kleine dingen doen in een grote samenleving. Tegen de stroom in aan heelheid van de mens en de natuur durven werken. Heeft het zin? Doe jij het? Als je niet durft te zijn wie je bent, je niet laat leiden door je innerlijke overtuiging van wat er werkelijk toe doet…Ben je dan niet blind?

Je eigen manier vinden

Er zijn allerlei manieren om meer zicht op jezelf en het leven te krijgen. En te houden. Met visie je leven leven is zo waardevol! De basis is in elk geval: besteed er aandacht aan! Neem de tijd om stil te worden. Om contact te krijgen met jezelf, met wie jij bent en wie jij wilt zijn.
Je kunt ook deelnemen aan en van de activiteiten die ik vanuit Zin in mijn Leven hiervoor organiseer:
Stiltewandelingen
Ontmoeting in de Bieb
Ontmoeting aan huis
Uitwisselingsgroep bij meditatie
Vieringen
Individuele gesprekken
Meditatief atelier
Retraitedag

 

Loslaten en vasten

Loslaten en vasten

Dit zijn twee woorden die elkaar lijken uit te sluiten: los en vast. En toch hebben die twee veel met elkaar te maken.

Vasten

Vasten is allereerst bekend als zich geheel of gedeeltelijk onthouden van eten of drinken of van bepaalde spijzen voor een bepaalde periode. Je kunt het doen vanuit religieuze overwegingen of om gezondheidsredenen. De veertigdagentijd – de zes weken voor Pasen – is voor christenen de tijd waarin er aandacht is voor vasten. In de Rooms-katholieke traditie was men gewend op alle weekdagen te vasten, behalve op de zondagen. Dat vasten had vroeger te maken met geen vlees eten, geen alcohol te gebruiken en niet te snoepen. Op Wikipedia valt er meer over te lezen.
Vasten wil ruimte maken voor bezinning op hoe jij zelf in het leven staat. Vasten is iets dat betekenisvol kan zijn voor iedereen, daar hoef je niet per se gelovig voor te zijn. Voor christenen die vasten, betekent het in deze veertig dagen dat je je afvraagt wat geloven betekent voor je leven van alledag. Dat doe je doordat je je meer openstelt voor Jezus’ levenswijze, zijn vertrouwen in God en zijn verkondiging. Je besteedt in deze tijd meer aandacht aan Bijbellezen en meditatie. En er zijn op veel plaatsen acties om solidair te zijn met hen die het moeilijk hebben. Zo worden vaak projecten voor vluchtelingen, zwervers en andere kwetsbaren financieel gesteund met de opbrengst van wat mensen uitsparen door geen alcohol te drinken of sober te eten.
Vasten kun je ook om medische redenen doen. Bepaalde dingen eet je niet, omdat het gezonder voor je is. Of je kunt bepaalde kuren doen, omdat je verwacht dat je lichaam er beter door gaat functioneren. Wat in elk geval duidelijk is, is dat vasten een actie van mensen is waarvoor ze bewust kiezen. Je moet er moeite voor doen om een vast patroon te doorbreken. En je hoopt daarbij dat je dat iets oplevert.

Hoe vast je?

Vasten hoeft niet met voeding of drinken te maken te hebben. Je kunt het ook op een andere manier invullen. Je kunt ervoor kiezen een periode bijvoorbeeld geen sociale media te gebruiken, of elke dag een kwartier (of langer) in stilte te mediteren, of meer tijd en aandacht voor de avondmaaltijd te nemen. Je kunt een vast patroon van jezelf doorbreken, door met jezelf en met een ander af te spreken hoe je gaat vasten. Het hoeft dus ook niet een religieus (of medisch)vasten te zijn. Dagelijks aandacht besteden aan stilstaan bij het leven in stilte, proeven, wandelen en dergelijke werkt zuiverend. Je merkt dat het je lukt om dingen los te laten. Je krijgt ruimte voor een andere beleving. Je gaat jezelf en je tijd anders beleven, door de sociale media te laten voor wat ze zijn. Je begint je dag met een ander gevoel, door eerst stil te zijn en dan pas in actie te komen. En lees je Bijbelteksten of volg je een christelijke digitale retraite (bijv. via de Jezuïeten of het Nederlands Bijbelgenootschap), dan krijg je ook inspiratie uit de teksten waarbij je stil staat.

Loslaten

De veertigdagentijd kan zo een tijd zijn van ruimte scheppen en op adem komen. Een periode van dichter bij jezelf en de basis van je leven komen. Een zuiveringsproces voor jezelf. Ervaren waar het jou nou ten diepste om gaat. Wat wil jij loslaten – wat belemmert jou om te zijn zoals je wilt zijn – en wat houdt jou vast? Hoe kom jijzelf tot een leven met ruimte en met meer liefde? Door met vasten bezig te zijn kun je daar meer van ervaren.

Uitwisselen van ervaringen

Er zijn verschillende mogelijkheden tot uitwisseling van ervaringen in deze veertigdagentijd. Het is heel stimulerend om met elkaar in gesprek te delen wat het met je doet. In een aantal kerken zijn er bijeenkomsten voor. Zelf begeleid ik een uitwisselingsgroep die vijf maal op een zaterdagochtend samenkomt. In een veilige sfeer luisteren we naar het verhaal dat ieder vertelt en hebben we een stiltemoment waarin we met elkaar mediteren op een inspirerende tekst. En natuurlijk zijn er allerlei andere manieren om je ervaringen te delen. Je kunt ook digitaal het een en ander uitwisselen. Wat in elk geval blijkt, is dat uitwissen bij vasten stimulerend en verbindend werkt. Het schept een sfeer van liefde en aandacht. En wat kun je nou beter gebruiken bij je persoonlijke groei?