Archief van
Categorie: Blog

Geven

Geven

Ik heb alles gegeven en het leverde me veel op!

Dat was mijn ervaring afgelopen week. Ik deed mee aan een intensieve iconenschilderweek. We schilderden dagelijks aan onze eigen icoon die we met tips van onze docent – een professioneel iconenschilder uit Roemenië – vanaf het begin opbouwden. Thuis had ik mijn plank al voorbereid. Ik had hem in de lijm gezet, er 10 lagen kalk op aangebracht en daarna heel fijn afgeschuurd. Vervolgend had ik de tekening van onze voorbeeldicoon erop over gebracht. We gingen aan de slag met een vroeg-Italiaanse icoon. Deze had ik licht in de toplaag ingekrast. Daarna schilderde ik de gedeelten die ik zou gaan vergulden met schellak in, drie keer. Dat was de voorbereiding die ik thuis had gedaan.

Aandacht geven

Na het schuren kon er de mixtion op: een lijmlaag. En na zo’n vijf uur wachten heb ik de blaadjes ragfijn goud stuk voor stuk op mijn plan bevestigd. Dit is een secuur werkte, dat veel aandacht en geduld van je vraagt. Het goud kwam zo mooi vast te liggen op mijn plank. Ik stofte de resten eraf en aaide het met een zeemleren doek tot één geheel. Daarna volgde een laagje lak, om het goud te beschermen tijdens het schilderen. Toen begon het proces van het schilderen. Stapje voor stapje: steeds een basislaag, om vervolgens een lichtere laag erover heen te zetten.

Teveel geven?

Ik startte deze week met veel haast en drukte in mijn lijf. Ik had een vol hoofd van veel werk en veel andere mensen en dingen die mijn aandacht vroegen. Ik had wel erg veel van mijzelf gegeven in alles wat ik de afgelopen tijd gedaan heb, merkte ik. En dat opeengestapelde geven, zoals ik het maar noem, kwam ik de eerste dagen in mijn schilderproces wel tegen. Ik moest het nog maar zien of het wat worden zou… Zo kwam ik ook mijn twijfels tegen. Of dit wel een goed plan geweest was: zo’n grote en ingewikkelde icoon schilderen, maar liefst op A3-formaat. En onze docent had ook nog een verrassing voor ons: we zouden de icoon van een vroeg-renaissancistische stijl een meer byzantijnse uitstraling gaan geven.

Overgave

Maar ik gaf me over aan het schilderproces en ik deed mee aan de vieringen die dit proces met gebeden omlijstten, ‘s morgens en ‘s avonds rond acht uur. Ja, het waren intensieve schilderdagen, met tussendoor lekker eten met de andere elf deelnemers en onze begeleiders in het prachtige kasteel Hernen. Met elkaar waren we met hetzelfde bezig: iets moois en puurs laten ontstaan. We werkten met een groeiend vertrouwen dat het wel iets kon gaan worden.

Investeren en blij worden

Waar was ik nou vooral mee bezig in deze week? Het is best een investering: zeven-en-een-halve volle dagen, geld en materiaal. Maar het belangrijkste wat je doet is GEVEN. Jezelf geven, overgeven aan het schilderen. En dat geven had voor mij te maken met

het geven van:

  • mijn aandacht
  • energie
  • rust
  • vertrouwen
  • liefde

En al doende groeide er iets, de icoon kreeg steeds meer vorm en maakte mij – vanaf een bepaald moment – al bij het zien ervan blij. Ik KREEG iets terug!

Geven maakt mensen tot mens.

Na deze week bereid ik weer een nieuwe Ontmoeting Thuis voor. Die gaat deze keer over ‘Geven’. Mijn eigen ervaringen werpen een ander licht op dit thema. Geven kun je op heel verschillende manieren doen. Deze icoon-schilderweek had voor mij te maken met mezelf geven en me overgeven. ‘Geven’ komt op veel verschillende manieren in ons leven voor. Het kan je voldoening geven, een gevoel van vervulling. Een mens die niets te geven heeft, is naar mijn idee een betreurenswaardige mens. Want geven maakt dat je verbinding maakt met de ander en/of met de wereld om je heen, de natuur.

Door je aandacht en liefde te geven gebeurt er iets.

Je wordt er meer mens van – tenminste, als je signalen oppikt dat het waardevol is wat je doet. Sta er eens bij stil wat geven voor jou betekent. Wanneer je er energie van krijgt en wanneer het teveel is. Geven heeft met wie jij bent te maken. En met wie jij steeds meer wilt zijn.

Doe jij mee?

Doe jij ook mee met de komende Ontmoeting Thuis op zaterdag 29 juni (9.30-11.00 uur)?
Meld je uiterlijk maandag 24 juni! Er kunnen nog enkele mensen meedoen!

Klik voor aanmelding hier.

Hou jij ook van vruchten?

Hou jij ook van vruchten?

Onmisbaar

Vast wel! Waar hou jij het meest van? Aardbeien, mango’s of vers geperst sinaasappelsap. Als ik daaraan denk, dan loopt het water me al in de mond. Vruchten zijn onmisbaar voor ons levensgeluk. En ook gewoon voor ons leven. We hebben niet voor niets steeds meer aandacht voor het bijenbestand. Gaan de bijen dood – en al die andere insecten die ons fruit en een aantal groenten bestuiven – dan kunnen we het wel schudden! Dan eten we geen tomaten meer, geen appels, geen… Je moet er niet aan denken! Het is essentieel dat planten en bomen bloeien en daarna vruchten dragen.

Mooi

Zo betekenisvol als het is dat planten en bomen dat doen, zo betekenisvol is het ook dat wijzelf vruchten dragen. Vrucht dragen: ertoe doen en doen wat ertoe doet. Doen wat het leven mooi(er) maakt. Op zo’n manier aanwezig zijn dat jijzelf en de ander daar blij van worden. Dat heeft er mee te maken dat je uit de verf komt met jouw kwaliteiten. Dat is goed voor jou en voor de mensen die op jou pad komen; voor je (eventuele) partner en kinderen, je familieleden, collega’s, buren, zomaar mensen die je tegenkomt op al die plekken die bij jouw leven horen.

Zijn

Vrucht dragen heeft te maken met liefde. Liefde in jezelf en voor jezelf laten groeien én het delen met anderen. Misschien klinkt het ‘soft’ ofzo, maar dat is het zeker niet. Het gaat erom dat je mag zijn wie je bent en dat ook fijn vindt. Dat jij je eigen smaak aan het leven geeft. En het is goed om daar geregeld bij stil te staan, daar tijd voor te nemen. Want het gaat niet automatisch, het heeft aandacht en verzorging nodig. Vruchten groeien nooit vanzelf. Planten hebben voeding nodig en warmte, soms een snoeibeurt en op zijn tijd een milieuvriendelijke actie om destructie van bijvoorbeeld schimmels of insecten te beperken.

Een voorbeeld

Het is opvallend dat als je googelt op ‘vrucht dragen’ je alleen maar christelijke hits naar boven krijgt. ’Vruchteloos’ levert woorden op als ‘vergeefs, ijdel, futloos, nutteloos, zonder resultaat’. Het tegengestelde wordt benoemd als ‘succesrijk, succesvol’. In de vieringen die ik de komende weken leidt lees ik met de bezoekers een verhaal dat Jezus aan zijn leerlingen vertelt. Een verhaal waarin hij zichzelf als wijnstok presenteert en de leerlingen typeert als ranken die trossen druiven dragen. Hij geeft daarbij aan dat er een wisselwerking is tussen de wijnstok en de ranken. Ze kunnen niet zonder elkaar. Een rank zonder wijnstok verdort. Een wijnstok zonder ranken is waardeloos. Die staat kaal in de winter, maar vanaf het voorjaar wordt het leven zichtbaar. Die levenskracht verbindt Jezus in zijn beeld aan liefde. Ben je verbonden met de bron van Liefde in je leven, dan groeien daar vruchten. Dan ga je iets doen met die Liefde. Liefde in het klein en/of in het groot. Maar ik zie de Liefde als iets goddelijks, iets dat je boven jezelf laat uitstijgen (dus met een hoofdletter!). Iets dat ruimte creëert en het leven de moeite waard maakt.

Verzet en succes

We hebben pasgeleden weer stil gestaan bij mensen die het moedig voor de ander opnamen in de oorlog, die hun leven riskeerden om levens te redden. Die het kwaad van de nazi’s een halt probeerden toe te roepen. Mensen die zich verzetten tegen onrecht. De wereld kan niet zonder mensen die vanuit liefde/Liefde handelen! Een grote inspiratiebron kan Jezus zijn, met hoe hij ruimte maakte voor de ander en daarbij helemaal zichzelf was. Liefde voedt een mens en laat haar/hem tot bloei komen en vruchten voortbrengen. Onze verbondenheid met een bron van Liefde maakt dat wij succesvolle mensen worden en zijn.

Je bent welkom om stil je staan bij waar jij energie en inspiratie van krijgt. Op 25 mei gaat Ontmoeting Thuis over ‘Ontvangen’. Kijk hier voor meer informatie.

Ontvangen

Ontvangen

Krijgen – zomaar!

Pasen voelt zo: het LEVEN krijgen – wég dood! De boodschap dat de Liefde overwint is geweldig! Ontvangen: een compliment, gasten thuis of een cadeau krijgen. Open staan voor het onverwachte. Beschikbaar zijn voor dat wat ís. Steeds opnieuw zien wat komt en ermee leven.

Pakjes

Pakjes krijgen – zelf besteld. Weten wat je krijgt. Hopen dat het is wat je zelf had aangegeven. Bestellen en krijgen, dat is iets anders dan iets diep van binnen ontvangen: in je hart. Ervaren een mooie mens te zijn, ertoe te doen, geliefd te zijn – Het is zo anders dan een ding ontvangen.

Mogelijkheden

Pinksteren komt – dat is de Geest ontvangen. Open staan voor mogelijkheden. Niet vastzitten in onmogelijkheden, maar KUNNEN en MOGEN. Mogelijkheden zien om je eigen leven hier en nu hoopvol aanwezig te zijn, terwijl je weet hebt van aanslagen in Sri Lanka. Terwijl je ziet dat er zoveel verdriet is in de wereld om ons heen en soms ook in jezelf. Een kracht in jezelf ontwaren die sterker is dan dat zware.

Elkaar ontvangen

Hoe kan ik – zoekende mens – ontvangen? Waar zit die vrolijke inspiratie in? Die komt binnen door allereerst te verwelkomen wat IS. Door rust te nemen en stil te zijn, stil te staan. Zien wat er is. Door de ander te ontmoeten. Door te laten zijn wat is en stil te staan bij mijn verlangens ontvang ik verbinding met mijzelf. Ik word steeds meer wie ik graag wil zijn. Dat klinkt heel mooi en het is ook mooi, het voelt vervullend zelfs. Maar dat gaat niet vanzelf. Het vraagt aandacht, keer op keer. Het vraagt om anderen die er zijn, die luisteren, die vragen stellen, die MIJ ontvangen, beschikbaar zijn. Ontvangen – het is een manier van leven.

Ontvangen we elkaar, dan creëren we een liefdevolle samenleving!