Archief van
Categorie: Blog

Geraakt door de Hemel

Geraakt door de Hemel

Binnenkort – 30 november – gaat mijn negende retraitegroep van start! Met veel voldoening en plezier heb ik de afgelopen acht retraites begeleid. En ze worden steeds boeiender! Sinds de afgelopen retraite schrijf ik zelf het meditatieve materiaal en Deze keer is de titel van de retraite Geraakt door de Hemel. Meer kun je hierover lezen op www.zininmijnleven.nl/inspiratie/retraite. Inmiddels kun je op verschillende manieren meedoen met de retraite. Je kunt je abonneren op het digitale materiaal dat elke week twee maal verschijnt vanaf 27 november tot Kerst. Je kunt hierbij ook mijn persoonlijke begeleiding per email te krijgen. En de mooiste optie is de wekelijkse uitwisseling in een niet al te grote groep.

Retraite

Een kleine zes jaar geleden kwam ik in aanraking met het verschijnsel ‘retraite’. Deze werd door de Jezuïeten in Nijmegen georganiseerd in de 40-dagentijd. Ik las erover in een kerkblad en was er wel nieuwsgierig naar. Ik had er eigenlijk ook wel behoefte aan: mijn baan als geestelijk verzorger was wegbezuinigd en ik voelde dat het goed was om de dingen eens anders aan te gaan pakken. Maar hoe? Misschien kon deze retraite me hierbij helpen? Het was in de opzet van deze retraite de bedoeling om dagelijks tijd voor meditatie te nemen en ongeveer eenmaal per week met een vaste begeleider/ster te verkennen wat dat met je deed. Ik meldde mij aan voor het kennismakingsgesprek dat erbij hoorde en besloot daarna mee te doen. Lees verder onder de foto.

Weggestopte verlangens

Het was voor mij een begin van mezelf beter leren kennen. Stukje bij beetje werd ik me ervan bewust dat ik mijn eigen verlangens weggestopt had. Ik was druk bezet met werk en gezin en gunde mezelf geen tijd om erbij stil te staan bij wat belangrijk voor mij persoonlijk was. In gesprek met mijn geestelijk begeleider kreeg ik de ruimte om nog meer stil te staan bij wat tijd voor mijzelf nemen met mij deed. Bezig zijn met stukjes Bijbeltekst gaf mij veel rust. Heerlijk eruit pakken wat goed voor mij was en de rest laten voor wat die was. Als theoloog ben ik natuurlijk opgeleid om verantwoord met de Bijbel om te gaan en er een algemene boodschap uit te halen. Maar daardoor waren Bijbelteksten voor mij persoonlijk op afstand komen te staan. Door de meditatie en de gesprekken kon ik er steeds meer mijn gevoel bij betrekken. Er groeide liefde in mij. Moeilijke ervaringen die ik door de jaren had opgedaan hoefde ik niet meer weg te stoppen. Die mochten er zijn en kregen steeds meer een plaats. En daarmee kwam er ruimte voor mijzelf als mens en als vrouw met haar eigen kwaliteiten. De dagelijkse stiltemomenten werden voor mij een oase.

Warme sfeer

Na deze retraiteperiode ging ik verder met de gesprekken over de ontdekkingen die ik tijdens het mediteren deed. En in de adventsperiode die erop volgde deed ik mee aan een uitwisselingsgroep in de advent. Van deze groep heb ik veel geleerd. Vooral ook hoe belangrijk het is dat een groep veilig is en warm. En dat het een kunst is om iedereen goed aan bod te laten komen. Voor mij werd het een wens en uitdaging om op termijn zelf een dergelijke groep te gaan begeleiden. Het is niet voor niets mijn vak om mensen in groepsverband en persoonlijk rondom zingeving te begeleiden! En ja, een jaar later startte ik met een eigen uitwisselingsgroep. Sindsdien begeleid ik elk jaar twee retraitegroepen: een in de 40-dagentijd (naar Pasen toe) en een in de adventstijd (naar Kerst toe). En sinds dit jaar schrijf ik zelf het meditatiemateriaal. Juist in persoonlijk contact met de deelnemers is het mooi om te kunnen inspelen op de vragen die de meditatieve momenten oproepen en de behoeften die er zijn. En soms speel ik ook direct in op wat er in het nieuws is. De bijeenkomsten worden als heel prettig en warm ervaren. En ze leveren de deelnemers echt iets op. Juist doordat je van elkaar hoort wat ieder op haar/zijn pad tegenkomt.

Reacties op de uitwisselingsbijeenkomsten

“Heel prettig, voedend, vertrouwelijk.”

“Zeer positief, inspirerende en heel diverse, gemotiveerde mensen”

“Fantastisch fijn.”

“Heel prettig en een oase van rustmoment in de week. Een plek die ook helpt om mij steeds opnieuw weer terug te brengen op het “pad” dat ik graag wil bewandelen vanuit mijn verlangen naar “tevredenheid met wat het is”.

“Ik vond het fijn om te komen, voelde me van het begin af aan geen vreemde, en veilig genoeg om te delen wat me bezighoudt.”

“Goed, rustig en bewonderend hoe mensen omgaan met wat ze beleven…”

Mijn weg is ook goed!

Een enkeling begeleidde ik per mail. En dat gaf ook een bijzonder contact. Het hielp mijn mailcontacten met het krijgen van meer rust in hun dagelijks leven. En van de ruim dertig abonnees die mijn materiaal zonder vorm van begeleiding gebruikten, kreeg ik ook reacties dat het zo waardevol was. Iemand gaf ook aan zich niet meer thuis te voelen in de kerk en liet mij dit weten: “Het door jou aangereikte materiaal werkte vaak troostend, het gevoel dat mijn weg ook goed is.”

Dat is waar ik het voor doe! Het gaat mij om groei van de Liefde in mensen persoonlijk. Dat jij en ik onszelf durven zijn en steeds meer mogelijkheden zien en benutten om liefdevol te leven in deze ingewikkelde tijd en samenleving. Dat krijgt effect in onze relaties en in hoe we met werk, kwetsbaarheid, natuur en de andere gebieden van het leven omgaan.

Stilstaan bij jezelf en je dagelijks leven?

Doe je deze keer ook mee met de retraite? Kies dan wat op dit moment bij je past. Vier weken lang een kwartier per dag jezelf deze adempauze geven werkt al! Lees hier verder voor meer informatie en aanmelding.

Oktober 2019, Annet Hogenbirk

Kijk eens vaker in de spiegel!

Kijk eens vaker in de spiegel!

Echt, vaker in de spiegel kijken: dat doet een mens goed! Ik kan erover meepraten! Sinds een paar jaar heb ik vier boomspiegels in onze straat geadopteerd. Ik heb me ontfermd over de stukjes grond rondom vier van de bomen die in onze straat staan. Momenteel kijk ik elke dag zeker een paar maal in en ook naar deze spiegels. En ik word er blij van! 

Ik zal het met een paar foto’s illustreren.

Een van de vier boomspiegels die ik geadopteerd heb
Zo kan het ook zijn. En zo wás het ook!

Waarom zou je je met boomspiegels bezighouden?

Aangenaam verrast was ik door het initiatief van twee mannen in onze wijk die voor hun woning in het winterseizoen prachtige tulpen hebben staan en in de zomer dahlia’s en andere vrolijke bloemen. Zij doen dat in de Zwanenstraat, een laan waar grote eiken staan en het aardig donker is onder de bomen. En toch doen hun bloemen het prima! En het ziet er zo leuk uit. Je word er vrolijk van. Deze medebewoners zijn dus al eerder dan ik dus het experiment aangegaan. Zij brachten mij op dit leuke idee.

Een mooie kans!

Toen ik op een gegeven moment in een bericht van de gemeente Nijmegen dat je boomspiegels kunt adopteren las, heb ik snel actie ondernomen. Binnen een dag was het geregeld. Ik ben vanaf dat moment helemaal verantwoordelijk voor deze kleine stukjes grond. Een medebewoonster zag het niet zitten. “Dat lukt je nooit!” Zei ze. “Dat laten ze niet heel.” Ze kreeg geen gelijk gelukkig! Mensen die langskomen worden er blij van. En ook op de vuilnisophaaldagen wordt mijn aanplant gerespecteerd. De vuilniszakken blijven op afstand van de bloemenzee.

Sommige dingen gaan vanzelf

Het eerste jaar bloeiden mijn bloemen er al leuk, nog iets bescheidener dan nu. Ik ging er steeds meer bij bedenken. Ik zaai bloemen voor onze moestuin en die konden ook best naar de boomspiegels! En zo staan er op het moment ook leeuwenbekjes, Mexicaanse zonnebloemen en zomerasters.
Natuurlijk, het kost nu wel wat gieters water in deze hete zomerse dagen… maar een aantal bloemen had zichzelf alweer uitgezaaid na vorig jaar: zonnebloemen, tabak (de witte en roze bloemen – heerlijk geurend in de zomeravonden) en afrikaantjes. De stokrozen zijn meerjarig, dus die gaan gewoon mee. De helleborus had zich in onze voortuin uitgezaaid en heb ik overgeplant. De karmozijnbes is ‘aan komen waaien’ (waarschijnlijk het werk van de vogels!). Ik hoop stilletjes dat anderen dit ook gaan doen.…

De zonnebloemen hebben zichzelf weer uitgezaaid!

Boomspiegels geven troost

Zo in mijn directe woonomgeving bezig zijn geeft mij veel plezier. HIER is mijn thuis. HIER is iets van mijn Liefde voor de wereld zichtbaar. HIER zit dankbaarheid in voor mijn leven. Dat wil ik delen – het zichtbaar maken dat het leven goed en wonderlijk is. Dat je met aandacht mooie dingen kunt doen. Een teken van hoop. Er groeit en bloeit van alles! Bloemen zijn ook troostend: naast alle onmacht in je leven dichtbij en ver weg en naast de grote wereldproblemen zijn zij er even om je aandacht te vragen. Om te zien wat er óók is!

Er kan méér dan je denkt

Ik hoop met een dergelijk initiatief mensen steeds weer aan het denken te zetten. Dat er meer kan dan je denkt! En…dat JIJ zelf invloed hebt op de wereld om je heen! Aan iedereen de uitdaging om kansen in haar/zijn omgeving te benutten. Doe iets waar je zelf blij van wordt! En laat het weten, want dat brengt anderen weer op nieuwe ideeën. 

Hulp nodig?

En wat de boomspiegels betreft:
Ik wil best helpen om aan leuke en gemakkelijke bloemen en andere plantjes te komen en geef je graag tips!  

Mail of bel mij,
Annet Hogenbirk, zingevingscoach/geestelijk begeleider/predikant
Info@zininmijnleven.nl en tel. 06-49644408

Geven

Geven

Ik heb alles gegeven en het leverde me veel op!

Dat was mijn ervaring afgelopen week. Ik deed mee aan een intensieve iconenschilderweek. We schilderden dagelijks aan onze eigen icoon die we met tips van onze docent – een professioneel iconenschilder uit Roemenië – vanaf het begin opbouwden. Thuis had ik mijn plank al voorbereid. Ik had hem in de lijm gezet, er 10 lagen kalk op aangebracht en daarna heel fijn afgeschuurd. Vervolgend had ik de tekening van onze voorbeeldicoon erop over gebracht. We gingen aan de slag met een vroeg-Italiaanse icoon. Deze had ik licht in de toplaag ingekrast. Daarna schilderde ik de gedeelten die ik zou gaan vergulden met schellak in, drie keer. Dat was de voorbereiding die ik thuis had gedaan.

Aandacht geven

Na het schuren kon er de mixtion op: een lijmlaag. En na zo’n vijf uur wachten heb ik de blaadjes ragfijn goud stuk voor stuk op mijn plan bevestigd. Dit is een secuur werkte, dat veel aandacht en geduld van je vraagt. Het goud kwam zo mooi vast te liggen op mijn plank. Ik stofte de resten eraf en aaide het met een zeemleren doek tot één geheel. Daarna volgde een laagje lak, om het goud te beschermen tijdens het schilderen. Toen begon het proces van het schilderen. Stapje voor stapje: steeds een basislaag, om vervolgens een lichtere laag erover heen te zetten.

Teveel geven?

Ik startte deze week met veel haast en drukte in mijn lijf. Ik had een vol hoofd van veel werk en veel andere mensen en dingen die mijn aandacht vroegen. Ik had wel erg veel van mijzelf gegeven in alles wat ik de afgelopen tijd gedaan heb, merkte ik. En dat opeengestapelde geven, zoals ik het maar noem, kwam ik de eerste dagen in mijn schilderproces wel tegen. Ik moest het nog maar zien of het wat worden zou… Zo kwam ik ook mijn twijfels tegen. Of dit wel een goed plan geweest was: zo’n grote en ingewikkelde icoon schilderen, maar liefst op A3-formaat. En onze docent had ook nog een verrassing voor ons: we zouden de icoon van een vroeg-renaissancistische stijl een meer byzantijnse uitstraling gaan geven.

Overgave

Maar ik gaf me over aan het schilderproces en ik deed mee aan de vieringen die dit proces met gebeden omlijstten, ‘s morgens en ‘s avonds rond acht uur. Ja, het waren intensieve schilderdagen, met tussendoor lekker eten met de andere elf deelnemers en onze begeleiders in het prachtige kasteel Hernen. Met elkaar waren we met hetzelfde bezig: iets moois en puurs laten ontstaan. We werkten met een groeiend vertrouwen dat het wel iets kon gaan worden.

Investeren en blij worden

Waar was ik nou vooral mee bezig in deze week? Het is best een investering: zeven-en-een-halve volle dagen, geld en materiaal. Maar het belangrijkste wat je doet is GEVEN. Jezelf geven, overgeven aan het schilderen. En dat geven had voor mij te maken met

het geven van:

  • mijn aandacht
  • energie
  • rust
  • vertrouwen
  • liefde

En al doende groeide er iets, de icoon kreeg steeds meer vorm en maakte mij – vanaf een bepaald moment – al bij het zien ervan blij. Ik KREEG iets terug!

Geven maakt mensen tot mens.

Na deze week bereid ik weer een nieuwe Ontmoeting Thuis voor. Die gaat deze keer over ‘Geven’. Mijn eigen ervaringen werpen een ander licht op dit thema. Geven kun je op heel verschillende manieren doen. Deze icoon-schilderweek had voor mij te maken met mezelf geven en me overgeven. ‘Geven’ komt op veel verschillende manieren in ons leven voor. Het kan je voldoening geven, een gevoel van vervulling. Een mens die niets te geven heeft, is naar mijn idee een betreurenswaardige mens. Want geven maakt dat je verbinding maakt met de ander en/of met de wereld om je heen, de natuur.

Door je aandacht en liefde te geven gebeurt er iets.

Je wordt er meer mens van – tenminste, als je signalen oppikt dat het waardevol is wat je doet. Sta er eens bij stil wat geven voor jou betekent. Wanneer je er energie van krijgt en wanneer het teveel is. Geven heeft met wie jij bent te maken. En met wie jij steeds meer wilt zijn.

Doe jij mee?

Doe jij ook mee met de komende Ontmoeting Thuis op zaterdag 29 juni (9.30-11.00 uur)?
Meld je uiterlijk maandag 24 juni! Er kunnen nog enkele mensen meedoen!

Klik voor aanmelding hier.