Archief van
Auteur: Annet

Dat kan anders!

Dat kan anders!

Voor de komende 40-dagentijd schrijf ik meditatiemateriaal voor digitale retraite OPGEWEKT?! Inmiddels ben ik aangeland bij het verhaal dat Jezus weinig succes heeft in zijn eigen woonplaats (Marcus 6: 1-6). Hij heeft in de regio rond Nazareth al een heel aantal mensen kunnen helpen. Ze zijn zichzelf geworden door zijn toedoen. Ze voelen een energie in zich stromen die ze eerder nog niet kenden.

Ze ervaren Liefde (hoofdletter: iets goddelijks!) en aandacht van binnenuit en van buitenaf. Mensen herstellen: ze gaan meer verbinding met zichzelf ervaren – leren van zichzelf te houden zoals ze zijn – en krijgen meer verbondenheid met mensen en natuur om zich heen. Ze worden personen zoals ze bedoeld zijn te zijn: vrij, geliefd om wie ze zijn en mooi als mens! Wie geen stap durfde te zetten, gaat lopen. Wie zichzelf probeerde stuk te maken en depressief was, vindt rust in zichzelf en krijgt een plek in zijn familie- en kennissenkring.

Jezus is bezig met het uitdragen van deze boodschap. Hij wil dit vuur van de Liefde ook in zijn eigen woonplaats ontsteken. Want het is zo mooi en goed om te ervaren dat iedere mens meetelt en dat niemand uitgestoten wordt. Dát is wat hijzelf van God ervaart. De woorden van de oude profeten veranderen hemzelf van een timmerman in een bevlogen leraar. De goddelijke Liefde zet hem letterlijk en figuurlijk in beweging om ook anderen bij die Liefde te betrekken. Maar zijn plaatsgenoten voelen er niet zo voor. Wat haalt die timmerman zich in zijn hoofd! Als híj het kan kan iedereen het! En zo gemakkelijk kan het toch niet zijn om een samenleving te veranderen…

Het zou betekenen dat je zelf je dagelijks leven anders gaat leven. Dat je ruimer gaat kijken en ook jezelf niet in een hokje zet. Dat je vriendelijk bent tegen iemand die anders is en leeft dan jij. Dat je iemand die in de put zit te eten vraagt. Dat je geen perfectie van jezelf eist en ook niet van een ander. Dat je… Er zijn zoveel invullingen voor te bedenken. Geen veroordelingen van anderen, maar een er voor elkaar zijn. Is dat dan geloven?

Het is nogal een verandering van hoe je doet wat je doet en wat je dan beleeft natuurlijk. En zo kan het dagelijks leven steeds meer gaan veranderen. Het kan zo maar een deel-samenleving worden waarin Liefde en aandacht en alles wat daarmee samenhangt wordt gedeeld.
In zijn woonplaats moeten ze er weinig van hebben. Enkele kwetsbare personen laten zich wel door Jezus helpen. Zij staan er kennelijk wel open voor. Hij verbaast zich erover dat er er verder geen animo is. Hij vertrekt en gaat verder naar mensen die er wel mee aan de slag willen.

Ons leven kan anders. We hoeven niet onszelf klem te zetten in een wij-zij-denken of te streven naar perfectie om mee te mogen tellen of bang te zijn voor tekorten als we niet alles voor onszelf houden. We kunnen ons laten inspireren tot een leven met ruimte. Ik merk het steeds weer: de evangelieverhalen die ik lees geven mij stof tot nadenken en stil-zijn. Tot landen in mijzelf en ervaren waarin ik vrede vind. Zo ben ik vanzelf aandacht aan het besteden aan wat mij een mooiere mens kan maken. Bijzonder eigenlijk: dat je elke dag bezig kan zijn met beginnetjes van vrede!

Annet Hogenbirk

Ook beginnetjes van vrede maken?

Dit verhaal en andere verhalen kom je tegen in 40-dagenretraite OPGEWEKT?! die vanaf 17 februari 2021 van start gaat.
Kijk voor meer informatie op: www.zininmijnleven.nl/inspiratie/retraite

Dynamiek (gouache op glas, © Annet Hogenbirk)

In je kracht komen

In je kracht komen

Stel je bent dochter van iemand met status. Dochter van… Je vader zal maar iemand van aanzien zijn. Of je moeder. Ooit in mijn studietijd had ik een vriendin van wie haar vader directeur was van een groot bedrijf. Haar ouders woonden luxueus en leefden op stand. Maar mijn vriendin probeerde juist zo eenvoudig mogelijk te leven. Ze had lak aan hun positie, aan hun ‘kak’, hun leven gericht op de buitenkant. Ze voelde zich een buitenbeentje in de familie. En de familie vond het maar niks wat zij deed: theologie studeren. Dat levert niks op… Niet het grote geld inderdaad.

In een verhaal in de Bijbel (Marcus 5: 23.24, 35-43) wordt verteld over een meisje dat doodziek is. Ze is de dochter van de synagoge-overste, een man van aanzien met een eerbiedwaardige positie. Hij komt naar Jezus toe om hulp voor zijn dochtertje. Hij wil dat zij gered wordt en lééft. De situatie is op dat moment spannend.

Wat zal haar leven tot dan toe geweest zijn? Als je zelf volwassen dochter of zoon bent van een ouder met een voorname positie dan zul je daar misschien wel je ideeën bij hebben. Grote kans dat je geen fouten mocht maken, altijd aardig moest zijn en voorkomend. Er werd met hoge verwachtingen naar je gekeken. Je eigen wensen waren niet van belang. (Er zijn natuurlijk ook positieve uitzonderingen hierop.)

Ook als je ouders geen hoge positie hadden kun je het gevoel hebben dat je niet jezelf mocht zijn. Ouders en families kunnen hun kinderen met hun eigen verwachtingen zó vastleggen, dat ze geen eigen leven kunnen ontwikkelen. Zo kan het zijn dat je echt niet jezelf durft te zijn. En dat is geen leven! Je ligt als het ware op sterven: er is geen ruimte voor jouw eigenheid.

In het verhaal vraagt deze synagoge-overste – eenmaal wordt hij bij zijn naam genoemd: Jaïrus – Jezus om hulp. Hij is ten einde raad. Jezus gaat met hem mee naar huis en vervolgt deze reis met hem, ook al wordt er onderweg gemeld dat het meisje is overleden. Hij neemt drie van zijn leerlingen mee. Ze komen daar in huis aan. Hij stuurt meteen alle mensen die daar aan het weeklagen zijn weg, ook al lachen ze hem midden in zijn gezicht uit. Want hij beweert dat het meisje alleen maar slaapt!

Je kunt ‘dood’ zijn voor je omgeving en ook voor je eigen gevoel. Niet echt aanwezig zijn, geen eigen inbreng hebben en het contact met jezelf kwijt zijn. Er is geen plek voor datgene waar je voor leeft, geen ruimte voor je eigen verlangens. Mijn vriendin wist zich gelukkig in haar studietijd al los te maken uit de wurgende greep van de familie. Ze wilde zélf leven! Maar het kostte haar wel veel: de afstand tot haar ouders en familie werd steeds groter.

Ook ikzelf ben een periode ‘dood’ geweest: ik voelde geen verbinding meer met mijzelf. Ik bleef – met de verwachtingen van anderen die zich in mij hadden vastgezet – mijzelf maar doorduwen in wat ik dacht dat nodig was. En uiteindelijk merkte ik het wat dat met je doet. Dan kom je te liggen: energieloos, uitgeteld en de gang is er helemaal uit. Heftig is dat: je machteloos voelen en uitgeput! ‘Dood’.

Zo vergaat het ook het meisje in dit verhaal: ze krijgt geen ruimte om zichzelf te zijn. Ze kan niet vrij ademen. Ze stikt erin! Met de ouders en de drie leerlingen gaat Jezus naar dit – inmiddels schijnbaar dode – meisje toe. Hij pakt haar bij de hand en roept haar wakker. Hij heeft aandacht voor wie zij is en ziet haar als eigen persoon. Het is een verschil tussen dood en leven. Het is indrukwekkend als je zo’n hand krijgt toegestoken. Als er iemand is met een warme aandachtige blik die jou je leven gunt. Die je wakker roept om te zijn wie je ten diepste bent.

In het verhaal doet Jezus dat en het meisje staat meteen op en gaat lopen. Ze begint aan haar eígen weg. Haar omgeving staat er versteld van. Dat dit kán: dat zij tot leven komt. Een bijzonder verhaal dat al vele eeuwen meegaat in de verkondiging van het evangelie. Het verhaal gebeurt ook nú: ook nú zijn er mensen die een ander de hand reiken. Vrouwen en mannen die met aandacht liefde en vertrouwen voor de ander aanwezig zijn en haar/hem het leven gunnen, net als Jezus.

Rest de vraag aan onszelf:

  • Ben of was ik het meisje?
  • Of ben ik ook in mijn manier van doen net als Jezus?
  • Misschien ben ik het wel allebei?!

Annet Hogenbirk

Dit verhaal en andere verhalen kom je tegen in 40-dagenretraite OPGEWEKT?! die vanaf 17 februari van start gaat.
Kijk voor meer informatie op: www.zininmijnleven.nl/inspiratie/retraite

Tot bloei komen (foto appelbloesem, Annet Hogenbirk)

Paars

Paars

Volkstuinontmoeting

Vandaag heb ik mijn column voor Lindenholt Leeft – het magazine dat in heel Lindenholt in Nijmegen verspreid wordt – geschreven. Ik ben al jaren vaste columnist. Soms hoor ik zomaar van iemand: ‘Oh, jij bent Annet die van die inspirerende stukjes schrijft!’ In de zomer was het een vrouw die ook tuiniert op ons volkstuincomplex. Ze sprak nog niet zo goed Nederlands en is van Turkse afkomst. Maar ze vatte mijn stukjes wel en vond ze mooi! We hebben op de Smalle Steeg veel nationaliteiten ‘in huis’. Dat is boeiend. Twee van onze buurmannen zijn Marokkaan, een buurvrouw is van Kroatische herkomst en de buurman tegenover een gewone Nederlander. Fijn zoals we met elkaar in het groeiseizoen kunnen tuinieren. Ook in covid-tijd, want we houden genoeg afstand van elkaar in de buitenlucht. Binnenkort kunnen we er weer aan de slag! Maar eerst het (voornamelijk) binnen in huis nog goed zien te redden! Hier volgt mijn column:

Column: OPGEWEKT?!

Het is tijd voor paars. Vanaf 17 februari begint de 40-dagentijd. Het is een periode van toeleven naar Pasen, nieuw leven. In de kerk wordt de kleur groen vervangen door paars. Méér kleur kunnen we – denk ik – overal wel gebruiken in deze corona-tijd. Een tijd waarin je moeite moet doen om te bedenken welke dag het ook al weer is. De dagen lijken op elkaar. De weken gaan zomaar voorbij en worden – als je niet oppast – grijze weken. Je kan humeurig worden van alles wat niet kan of niet mag.

Juist voor deze periode ben ik meditatief materiaal* aan het schrijven met het thema ‘OPGEWEKT’. Je kunt anders naar jezelf gaan kijken doordat iemand met aandacht en liefde met je omgaat. Daar wordt je opgewekt van! Dat zie ik in Bijbelverhalen gebeuren met mensen die willen Jezus hen geneest. Hij gaat met hen in gesprek over hun probleem, maar hij doet meer: hij spreekt ook de kracht aan die in hen zelf zit.

De genezingsverhalen vertellen steeds opnieuw over mensen die hun diepe eigen verlangen naar heel worden waarnemen. Dat ze zien waar het werkelijke probleem in hun leven zit. Dat ze dóór krijgen dat ze niet alleen van lichamelijke klachten af willen zijn, maar dat ze ook af willen van niet durven handelen (verlamming) en breder willen leren kijken (genezen van blindheid) en in de groep worden opgenomen en mee gaan tellen (in plaats besmettelijk op afstand worden gehouden).

Jezus wekt mensen óp uit hun verslagenheid, isolement en uit het niet geloven in zichzelf. Hij helpt hen verbinding met zichzelf en met hun omgeving en samenleving te krijgen. Verhalen van toen met betekenis voor nú. Stilstaand bij deze verhalen word je er OPGEWEKT van! Dat geeft kleur aan je leven, ook in corona-tijd.

Meer weten?

* Meer informatie over de retraite die op 17 februari van start gaat, vind je op: www.zininmijnleven.nl/inspiratie/retraite

Tijd voor paars! De veertigdagentijd gaat dit jaar op as-woensdag 17 februari van start.