Boekbespreking van Op zoek naar zingeving (auteur: A. Bekman)

Dit handzame boekje is inspirerend en prettig leesbaar. Bekman richt zich op mensen die vanuit een leidinggevende positie invloed hebben op een stukje van de Nederlandse samenleving. Zijn vertrekpunt is de morele vraag: “Waar zijn wij mee bezig en is dit wat we willen?” Hij neemt geen genoegen met de antwoorden “Nederland werkt” en “De Nederlander wil verzorgd en behoed worden”. Beknopt worden de historie en de maatschappelijke en internationale verhoudingen beschreven. De vraag naar zingeving typeert de auteur als een Nederlandse kwestie. Op veel terreinen zijn we in ons land aan het verliezen waar het zingeving betreft: religie, politiek, grote bedrijven, universiteiten, kunst, sport, familieleven. Een terugkerende vraag – gericht op innerlijke beleving – is: Hoe scheppen wij zin in de zinloze, georganiseerde samenleving?

Wij moeten als mens zelf de zin aan de wereld en in het bijzonder aan de organisatie toevoegen, bewust omgaan met elkaar en betekenis geven aan de samenleving. Leiderschap is belangrijk en noodzakelijk om dit proces van zingeving mogelijk te maken. Leiders kunnen hun medewerkers faciliteren mee te doen aan een proces van zingeving. Daartoe worden zij opgeroepen meer te reflecteren in plaats van te organiseren. De auteur onderscheidt verschillende soorten bewustzijn die fundamenteel zijn voor het geïndividualiseerde zingevingsbewustzijn: dialogisch bewustzijn; proces bewustzijn; biografisch bewustzijn.

De lezer wordt door het lezen van dit boekje geprikkeld zelf zijn mogelijkheden in de eigen omgeving te zoeken en te benutten. Beckman geeft hiermee een opbouwende en praktisch uitgewerkte impuls om het tij van beleving van zinloosheid in de Nederlandse samenleving te keren.

Titel: Op zoek naar zingeving in de Nederlandse gemeenschap
Auteur: Adriaan Bekman
Uitgeverij CHN
ISBN 9789023243762
Aantal pagina’s: 104
Prijs: € 10,-

Titel: De kracht van bezieling
Ondertitel: Drijfveren van individuen en organisaties
Auteur: Lenette Schuijt
Uitgeverij Asoka
ISBN 9789056701789
Aantal pagina’s: 318
Prijs: € 28,95

Lennette Schuijt constateert dat er tegenwoordig plaats is op de werkvloer om stil te staan bij het thema “bezieling”. Dit vraagt om bewuste aandacht en discipline. De inhoud van het boek is daarop gericht. De auteur richt zich op leidinggevenden en stelt hen veel vragen. Daardoor probeert ze hen te motiveren tot blijvende aandacht voor bezieling op de werkvloer.

Het boek is ingedeeld in twee delen. Het eerste gaat over individuen; het tweede over organisaties. De auteur beschrijft de ontwikkeling van de ziel door de eeuwen heen en geeft de positie ervan aan ten opzichte van de persoonlijkheid van de mens. Ze omschrijft waar volgens haar bezieling op gebaseerd is: op waarden die iemand van binnenuit heeft. Dit plaatst ze tegenover normen die van buitenaf zijn opgelegd. In haar bespreking verwijst ze naar de Griekse klassieke cultuur, soefi-tradities en sjamanisme. Ze gaat echter voorbij aan de invloed van het christelijke geloof op onze Nederlandse cultuur.

Bij haar bespreking van inspirerende waarden ontbreekt aandacht voor de levenservaring die mensen opdoen. Ze geeft een groot gewicht aan de eigen verantwoordelijkheid van de mens, zijn wilskracht en de keuzes die hij maakt. Ze ontwijkt de ontmoediging die uitgaat een gekwetste ziel en heeft geen aandacht voor de worsteling die daaruit voorkomt. Daarmee verliest het boek diepgang.

In haar gedrevenheid formuleert zij haar verwachtingen hooggespannen: “Jij kunt een leven scheppen waarin het voeden van de ziel net zo vanzelfsprekend is als het voeden van je lichaam.”(p.161)

De auteur heeft veel woorden nodig om haar punt te maken. Ze geeft veel en korte voorbeelden van andere personen, waardoor het zo nu en dan een fragmentarische indruk geeft. Ze wil de lezer veel tegelijk meegeven en geeft hem uitgebreide opsommingen mee. Daar waar ze “enkele aandachtspunten voor bezield leven” geeft, noemt ze maar liefst negentien aandachtspunten.

Het boek mist kernachtigheid. Hoofdstukken zijn lang en missen een heldere indeling. De lezer komt her en der lange vragenlijsten tegen. De leidinggevende met weinig tijd zal niet gemakkelijk dit boek met ruim driehonderd volle pagina’s doorwerken, alleen al vanwege de voortdurend doorgeschreven teksten.

Dat neemt niet weg dat de inhoud van het boek wel aandacht verdient. Het boek is geschikt om op bezinningsmomenten ter hand te nemen en een stukje tekst met vragen te overdenken. Het laat de leidinggevende bij zichzelf stil staan en nadenken over zijn eigen visie op het bedrijf waar hij werkt.

Recensie door drs. Annet Hogenbirk, theoloog en vrijgevestigd geestelijk verzorger

Titel: 50 Spirituele klassiekers
Ondertitel: Tijdloze wijsheid van o.a. …
Auteur: Tom Butler-Bowdon
Uitgeverij Thema
ISBN 9789058710178
Aantal pagina’s: 336
Prijs: € 25,95

Met dit werk geeft auteur Tom Butler-Bowdon een indrukwekkend overzicht van 50 spirituele denkers en het belangrijkste boek van hun hand. Hij geeft per denker een overzichtelijke beschrijving van diens ideeën en centrale gedachten en begrippen. Hij plaatst daarbij de denkers in hun context: in de tijd, maatschappij, politiek en stroming.

Uit een lange periode heeft hij 50 invloedrijke spirituele denkers gekozen. De oudste is Augustinus met zijn boek Belijdenissen (uit het jaar 400). De meest recente is Pema Chödrön met haar boek Waar je bang voor bent (2001). Butler put uit een grote verscheidenheid aan spirituele denkbeelden. Deze zijn niet alle religieus gekleurd. Naast spiritualiteit vanuit bijvoorbeeld christendom, hindoeïsme, joodse kabbalistiek, boeddhisme is er onder andere ook aandacht voor spiritualiteit vanuit psychotherapie, politiek, mindfulness en taoïsme.

Het doel dat hij met zijn boek nastreeft is, dat zijn lezers zich persoonlijk spiritueel bewust worden en hun bewustzijn uitbreiden.Als lezer maak je op een aangename wijze kennis met veel verschillende benaderingen. Butler weet per denker op heldere wijze het eigene van de persoon en hun spiritualiteit / zingeving te treffen. Hij beschrijft (van een aantal denkers) de ingrijpende veranderingen in hun leven, inzichten, de groei van een spirituele levenshouding en het kijken op een andere wijze naar de realiteit van alle dag. Daarnaast geeft hij ook biografische informatie.

Het boek is overzichtelijk in indeling. Het bestaat uit bespreking van vijftig denkers geordend op alfabet. De tekst is onderhoudend geschreven en leest prettig. De auteur weet de interesse van de lezer te wekken en helpt bij het keuzes maken voor het lezen van het besproken werk zelf. Verder vermeldt hij ook andere boeken van de besproken denker. Naar vergelijkbare werken van andere denkers wordt verwezen. Ieder hoofdstuk is los van de andere teksten te lezen.

Dit boek maakt deel uit van een driedelige serie die verder bestaat uit 50 Succes Klassiekers en 50 Psychologische Klassiekers, geschreven door dezelfde auteur. Het is een inspirerend werk voor ieder die de behoefte heeft een gesprek met zichzelf aan te gaan over betekenis van zingeving en spiritualiteit in zijn eigen dagelijks leven.

Persoonlijke vraagstukken worden in samenhang met hun omgeving gezien en aangepakt. Belemmeringen worden teruggebracht tot realistische en beheersbare proporties en waar mogelijk omgebogen tot sturingsmiddelen en kansen. De resultaten die deze aanpak oplevert zijn daardoor van blijvende waarde.

Als cliënt blijf je de controle over het coachingstraject houden en krijg je telkens weer de kans om met succesvol afgeronde taken en opdrachten te ervaren hoe zaken anders, beter kunnen.

Grote stappen zijn mogelijk maar ook stilstaan in verbazing en verwondering; de veelzijdigheid van het leven komt in al haar facetten voor het voetlicht. Annet biedt je de ruimte je coachingstraject zo doelgericht als gewenst en zo ‘zweverig’ als nodig vorm te geven. Maar Annet waakt er terdege voor dat je coachingsdoelen gehaald worden en weet daar ongemerkt de vaart in te houden.

Om kort te gaan, ik heb het coachingstraject met Annet ervaren als inspirerend en motiverend. Mijn doelen zijn gehaald en mijn inzichten zijn enorm vergroot. Ik kan haar daarom van harte aanbevelen!”

recensie door: drs. Annet Hogenbirk,
vrijgevestigd geestelijk verzorger/coach/theoloog

Het boek ‘Van de kaart’ heeft als ondertitel ‘manifest van een gepassioneerde twijfelaar’. Dat is het inderdaad. Het is een ontboezeming van iemand die met hart en ziel met geloven binnen de kerk bezig geweest is en ook daarbuiten. Geweest schrijf ik nu, want zijn ontwikkelingen gaan door. Ten tijde van het schrijven van het boek (voorjaar 2009) was hij nog gemeentepredikant binnen de PKN. Sinds de zomer is hij voor zichzelf als coach begonnen. Hij werkt niet meer binnen de kerkmuren als gemeentepredikant. Dat in tegenstelling tot de hoop en de verwachting die hij op het einde van het boek nog uitte dat er plek is in de kerk voor verbindingen tussen orthodoxe protestantse gelovigen zoals Andries Knevel en atheïstische gelovigen als Klaas Hendrikse door de aanwezigheid van mensen zoals hijzelf. Deze stap van hem buiten de kerkmuren past bij wat hij in het boek beschrijft: een langdurige ontwikkeling en zoektocht van de gelovige die zijn geloof op een andere manier is gaan beleven.

Lezers die zelf een bevindelijke kerkelijke achtergrond hebben en kritischer hierin zijn komen te staan, zullen zich in veel van het boek herkennen. Je bent opgevoed met zekerheden. Je hebt een basis in je bestaan waardoor leven met God altijd een plek houdt. Je verlangt ernaar dat samen met anderen te kunnen delen in een kerk die dynamisch en creatief is. Ytsma gooit heel wat heilige huisjes omver. Velen zullen dat ook al lang- of kortgeleden gedaan hebben. Maar wat dan? Wat volgt daarna?
Ytsma beschrijft wel het proces van het losmaken van de statische manier van kerk-zijn. Hij doet een pleidooi voor meer ruimte in de kerk: “Geef de creatieve geesten, zoekende gelovigen, twijfelende zielen en pioniers de ruimte! Omwille van de toekomst! het is de hoogste tijd!”(105) Maar hoe dat concreet in zijn werk zou moeten gaan, is de vraag. Het argument dat het hemzelf lukt om in gesprek te zijn met Knevel en met Hendrikse is geen basis waarop je als kritische gelovige, ‘pionier’, kunt verder bouwen. Daarvoor kan er in je leven teveel gebeurd zijn. Veel kritische gelovigen laten zich niet meer met Ytsma’s idealen en activisme terugleiden naar de kerkelijke gemeente.

Naar mijn mening is op het eind van het boek weer de dominee in Ytsma aan het woord. Op grond van zijn passie voor het koninkrijk van God verkondigt hij dat hij gelooft dat de kloof tussen orthodox en vrijzinnig zal verbrokkelen. Dat er een nieuwe alliantie van kerkmensen tot stand zal komen. Hij zet daarmee ook de zoekende gelovige weer op de kerkelijke kaart. Hij gaat er daarbij van uit dat in hem/haar het verlangen leeft naar een andere manier van kerk-zijn. Voor het ruimte maken binnen de kerk voor deze creatieve, zoekende en twijfelende gelovige is zijn boek een gepassioneerd pleidooi.

recensie door: Annet Hogenbirk, vrijgevestigd geestelijk verzorger/coach

‘Tijd voor de ziel’ is geschreven door Mia Leijssen, psychotherapeut en hoogleraar aan de K.U. Leuven. Het is een boek dat een aangename sfeer ademt, terwijl je het leest. De auteur is met de lezer, de cliënt en ook zichzelf in gesprek. Het is een ervaringsgericht gebruiksboek met informatie, voorbeelden en oefeningen voor de lezer, maar ook een pleidooi.
Een pleidooi voor integratie van zielzorg in de psychotherapie. Op persoonlijk wijze vraagt de auteur aandacht voor spirituele diepgang in het therapieproces. Ze plaatst haar thema helder binnen deze context. Met concrete voorbeelden uit haar therapiepraktijk illustreert zij op welke wijze de spirituele laag van de cliënt bereikt kan worden. Haar benaderingswijze is erop gericht: “cliënten helpen ontdekken wat tegemoet komt aan hun spirituele behoeften en hen stimuleren om een zielzorgprogramma te ontwikkelen dat aansluit bij wat hen fundamenteel kan inspireren en helen.”(211)
Ze koppelt het contact krijgen van de cliënt met zijn ziel ook aan haar eigen levenservaringen. Zo ontstaat er bij de lezer het inzicht dat ieder – zowel therapeut als cliënt – groeien kan in een spirituele levenshouding. Focussen op de eigen beleving of die van de cliënt is hierbij belangrijk. In stappen legt de auteur uit hoe je dit kunt doen.

Het boek is vooral gericht op (psycho)therapeuten. Maar het is zeker ook een verrijking van anderen die zich willen oefenen in de zielzorg. De lezer kan dichter bij zijn eigen ziel komen en bewust meer aandacht aan de diepere beleving van een ander besteden. Het boek is een aanrader voor een ieder die werkzaam is op het terrein van de geestelijke gezondheidszorg. Ook geestelijk verzorgers, predikanten, priesters en pastores kan het inspireren. Het laat zien hoe je vanuit een niet-kerkelijke benadering in contact kan komen met de ziel. Fundamentele levensthema’s als liefde, dankbaarheid, helend contact en tijd nemen worden op concrete wijze neergezet.

In elk hoofdstuk staan praktische oefeningen om als lezer je eigen spiritualiteit en beleving te verkennen. Het zijn prettige, heldere opdrachten die het contact maken met jezelf stimuleren, zonder dat je het gevoel hebt van “Waar heeft ze het over?” Het gaat om een bewustwordingsproces van wat bezielend voor je is. Het boek lezen is echt even ‘Tijd maken voor de ziel’! Een aangename ervaring.

Prettig leesbaar filosofisch boek. Het straalt rust uit. Het neemt je als lezer mee in de mystiek en laat je ervaren wat spirituele ontwikkeling kan zijn. Dit is volgens de auteur een zoektocht naar spirituele bronnen. Hij neemt de lezer mee in zijn eigen zoektocht. De route van deze tocht laat hij bepalen door Simone Weil. Haar beschouwt hij als pionier op het gebied van de spirituele filosofie.
De moderne mens is ontworteld geraakt. De onderzochte spirituele schatten voeden een mens en fungeren als levenssap om de ontwikkeling van de ziel mogelijk te maken. Spirituele ontwikkeling van de ziel is waardevol en essentieel.
Met deze spirituele ontwikkeling bedoelt de auteur dat de ziel een verandering ondergaat van een ‘ik-werkelijkheid’ naar de ‘omvattende werkelijkheid’. Zijn vraag hierbij is, op welke wijze mystieke oerteksten hierbij helpen.
Aan de hand van teksten van Weil zet hij de mens in de ruimte van het natuurlijke en het bovennatuurlijke. Hij bespreekt de Bhagavad Gita, Plato’s Symposion en zijn grotmythe en Christus’ visie op liefde en mystieke fragmenten uit het Nieuwe Testament.
Kernbegrippen hierbij zijn: onthechting, aandacht, schouwen van schoonheid, en de band die bestaat tussen liefde voor God en de liefde voor de naaste.
De auteur pleit in zijn conclusie ervoor spiritualiteit en spirituele ontwikkeling een open ruimte te geven en niet exclusief over te laten aan geïnstitutionaliseerde religie. Hij maakt duidelijk dat spirituele ontwikkeling van de ziel verder gaat dan reguliere vormen van psychotherapie.
“Spirituele ontwikkeling vraagt om nieuwe invulling van deels oude spirituele deugden zoals aandacht, wachten en kijken (contemplatie), maar ook om onthechting, ontlediging en gelatenheid.”(167)
De auteur neemt de visie van Weil op het ‘ik’ als ijkpunt: het ‘ik’ is een belemmering in het zien en het ervaren van de werkelijkheid zelf. Hij vat het spirituele ontwikkelingsproces van de ziel samen als “het proces van bevrijding en onthechting, de omwending naar de bron van het licht en de eenwording met het absolute Goede of met de Werkelijkheid zelf.”(174)
De auteur komt tot de conclusie dat kennis van en inzicht in spiritualiteit en de mystieke ervaring noodzakelijk zijn voor spirituele ontwikkeling. Weil heeft hem geholpen bij het verwerven van deze inzichten. Het brengt de lezer er toe met meer aandacht zijn werkelijkheid te benaderen. Het brengt hem ertoe vaker zich de vraag te blijven stellen hoe zijn ‘ik’ zich verhoudt tot het hectische bestaan in de westerse samenleving. Een boek om nog meer malen te lezen. Het biedt stof tot overpeinzing. Om de diepere lagen te doorgronden en om nieuwe inspiratie op te doen.

De titel doet een brede bespreking van religie vermoeden. Het boek gaat echter alleen over christelijk geloof. De auteur draagt met veel voorbeelden van (omgang met) Bijbelteksten zijn visie op de Bijbel als basis voor de ethiek van het dagelijks leven over. Hij stimuleert de lezer te overdenken wat zijn eigen uitgangspunten zijn in het dagelijks leven.
De auteur pleit voor een zoektocht binnen de kerkelijke gemeenschap. Hij kan zich daarbuiten geen bloeiend christelijk geloof voorstellen. Hij noemt sologeloof ‘een vorm van zelfbedrog’. Daarbij constateert hij een toenemende aandacht voor geloof dankzij modernisering. De huidige cultuur vraagt om geloof om te komen tot een beter leefbare samenleving. Hij beschrijft geloven als een manier van (ethisch) leven.

De auteur besteedt veel aandacht aan het omgaan met de inhoud van de Tien Woorden als basis voor de ethiek voor het leven in de samenleving. Hij koppelt Jezus’ ethiek hieraan. Als opdracht aan de lezer geeft hij mee te handelen naar eigen inzicht vanuit zijn persoonlijk geloof. “Wij zijn met onze eigentijdse inbreng voor het geloof niet minder dan de aartsvaders, Mozes, de profeten en de apostelen.”

Daarmee komt hij impliciet tot het formuleren van een antwoord op de door hem gestelde (ondertitel)vraag “Maar waar is God?” Christenen moeten in de seculiere democratische rechtsstaat goed gebruik maken van de hun geboden ruimte. Hij concludeert dat zij zelf hun keuzes moeten maken. “Maar ik ben één van hen; door het geloof ben ik met hen verbonden.”
Daarmee onderstreept hij het belang van lidmaatschap van een kerkgenootschap.

Het is een interessant boek met filosofische, ethische en hermeneutische bespiegelingen. Het bevat veel verschillende feiten die de auteur aan de lezer wil overdragen. Het is geschreven met een gereformeerde gedrevenheid. Het is niet toegespitst op één onderwerp. De lezer moet actief zelf een rode draad zien te ontdekken. Dat maakt het boek minder sterk, vind ik zelf. Er zit niet veel lijn in; het geeft de indruk associatief te zijn samengesteld. Op zich is dat niet erg, maar je kunt verdwalen in de vele feiten.

Het is een aanrader voor kerkelijke (protestante) gelovigen die zich persoonlijk willen bezinnen op de invulling van hun geloof. Ook bieden de afzonderlijke hoofdstukken leuk uitgangsmateriaal voor groepsgesprekken rondom christelijk geloof en het dagelijks leven in Nederland.

recensie door: drs. Annet Hogenbirk, vrijgevestigd geestelijk verzorger/coach/theoloog

Mindfulness – Spirituele traditie of therapeutische techniek? is een interessant boekje met boeiende artikelen die mindfulness van verschillende kanten belichten. Het is een neerslag van twee studiedagen van het KSGV, studiecentrum voor levensbeschouwing en geestelijke gezondheid, met enkele aanvullingen. De artikelen worden gevolgd door een verslag van de discussie die hierover op de eerste studiedag gehouden is.
Eric Stoppelenburg, psycholoog en psychiater, opent met een artikel over de bewezen werkzaamheid van mindfulness bij groepsbehandeling van vooral chronisch depressieve, mogelijk therapieresistente, patiënten bij de GGZ. Er moet nog veel onderzocht worden, maar de resultaten in een eerste kleinschalig onderzoek zijn bemoedigend. Daarmee zet hij de toon voor nadere bestudering van mindfulness: dit onderwerp verdient de serieuze aandacht van zorgverleners in de geestelijke gezondheidszorg.
Edel Maex, psychiater, plaatst mindfulness in zijn historische context en beschrijft de effecten van het trainen van mindfulness.
De vraag wordt gesteld of het boeddhisme, dat aan de mindfulness ten grondslag ligt, zal integreren in het Westen. Mindfulness kan puur als technische aangelegenheid benaderd worden of men kan het menselijke, warme element uit de verf laten komen. Belangrijk is deze populaire training niet te reduceren tot een psychologisch techniekje. Dat doet geen recht aan de spiritualiteit die de bron is van de mindfulness. Stressreductie is een weldoend effect van het beoefenen van mindfulness, maar niet het einddoel. De beoefenaar plukt deze vrucht en kan uitgerust verder op zijn levenstocht. De meditatieoefeningen zijn een methode die een andere houding in het leven mogelijk maakt. Deze houding is te vinden in boeddhisme en andere levensbeschouwelijke stromingen, zoals mystiek christendom, of de mystieke Islam of in andere filosofische levensbeschouwingen, zoals de Stoa. Christa Anbeek, universitair docent religiewetenschappen en reflectievaardigheden, roept geestelijk verzorgers op ook met deze methode te werken en dit niet aan alleen psychologisch geschoolde hulpverleners over te laten. Het kan werken als een verdieping en verrijking op het werkterrein van de geestelijke verzorging die zich met levensbeschouwing bezighoudt.
Bastiaan Visser, GZ-psycholoog en gedragstherapeut, signaleert een opmerkelijke belangstelling voor spiritualiteit binnen de derde generatie gedragstherapieën. Hij wil spiritualiteit experimenteel op gaan nemen in het behandelplan van christelijke cliënten. Op deze wijze wil hij onderzoeken of het onderscheid tussen hulpverlening en pastoraat kan worden overbrugd binnen een geïntegreerde benadering, waarin de mens voor het aangezicht van God in relatie tot zichzelf wordt gebracht.
Hein Blommestijn en Frans Maas, docent cq. hoogleraar spiritualiteit, vergelijken mindfulness en christelijke spiritualiteit met elkaar. Zij nemen daarbij het gebed als uitgangspunt en komen tot de conclusie dat er naast overeenkomsten ook duidelijke verschillen zijn in bijvoorbeeld de nagestreefde levenshouding.
Iedere schrijver heeft een eigen beleving bij en visie op de waarde van het toepassen van mindfulness. Zo levert dit boekje een prettige bijdrage aan de beeldvorming van de lezer.

recensent: drs. Annet Hogenbirk, vrijgevestigd geestelijk verzorger/theoloog

‘Mentaal vermogen’ is een prettig leesbaar boek dat het thema geluk van veel kanten belicht. De auteur is de directeur van het Trimbos-instituut, het nationale wetenschappelijke instituut voor de geestelijke gezondheid. Het biedt een overzicht van wat er op het gebied van geluk is onderzocht. Het thema ‘geluk/welbevinden’ wordt geplaatst in de context van het leven in zijn gehele omvang. Daarbij komt veel kijken: biologie, geld, gezondheid, werk, relaties, leefstijl en andere omstandigheden. Het boek sluit af met een overzicht hoe geluk door de tijd heen is nagestreefd. Het is iets van alle tijden.
Een deel van het boek wordt gewijd aan wat je zelf kunt doen aan geluk. De auteur heeft hierbij het individu op het oog, maar ook de werkgever en ook de overheid. Aan geluk werken is leven met visie en keuzes maken ten gunste van geluk. Geluk komt niet vanzelf: daarin moet je investeren. Het nastreven van doelen is hierbij belangrijker dan het realiseren ervan.
De auteur formuleert zes principes voor duurzaam persoonlijk geluk:positief en optimistisch denkenleven vanuit een missiebewust leven en genieteninteractie met anderengezonde leefstijlgeluk delen.Daarbij is de gerichtheid op anderen essentieel: we kunnen pas duurzaam gelukkig zijn als we ons mentale vermogen bescheiden maar gedecideerd inzetten voor zaken die een hoger belang dienen dan het eigenbelang. Gelukkig zijn, het leven positief waarderen, leven met plezier, je capaciteiten volop en productief inzetten voor een zinvolle missie en je diep kunnen verbinden met anderen komt voort uit onze geest, uit onze mentale vermogens.
Het boek wordt gekenmerkt door diepgang. Naast de geboden informatie uit talrijke onderzoeken op verschillende terreinen zet het de lezer aan het denken over zijn eigen waarden en visie op zijn eigen leven, en ook zijn visie op de samenleving. Er worden kritische kanttekeningen geplaatst bij het geluk dat rijkdom oplevert en bij bijvoorbeeld de visie op ouderdom. Externe omstandigheden als rijkdom en gezondheid blijken niet de alles bepalende factoren voor geluk te zijn. Het hanteren van waarden in het leven is essentieel. Belangrijke waarden die sterk met welbevinden en geluk samenhangen, zijn: trouw, creativiteit, plezier maken en begrip hebben voor anderen.
Er zit ook een belangrijke economische kant aan geluk. Geluk is vooral van belang voor de kenniseconomie. Gelukkige mensen presteren beter, zijn minder vaak ziek en zijn creatiever en meer open voor informatie. Het bevorderen van de mentale conditie verdient alleen al daarom aandacht van de preventieve gezondheidszorg. Het is echter voor de kwaliteit van leven van ieder van belang geluk binnen het bereik van anderen te brengen. Het levert rendement op door ontplooiing van talenten en het opbouwen van waardevolle relaties met anderen. De overheid heeft een sociaal en economisch belang bij het bevorderen van welbevinden van burgers. De werkgever heeft er belang bij en ieder individu zelf.
Zo is het streven naar geluk een zaak van iedereen.

Veel mensen kunnen hun voordeel doen met dit boek. Het is geschikt voor bezinning door managers en beleidsmakers, maar ook hulpverleners. Het activeert de lezer tot stilstaan bij zijn eigen aandeel in zijn geluk en in dat van anderen.